ชีวิตคนทุกคนต่างเดินทางไปค้นหา..

คุณเคยมีเพื่อนทางจดหมายกันมั้ย? ถ้าเคย แสดงว่าอายุคุณก็น่าจะอยู่ในช่วงวัยรุ่น 'ระยะสุดท้าย' แล้วล่ะมั้ง เพราะเด็กยุคนี้เขาใช้อีเมล์ เว็บแคม เอ็มเอสเอ็น เอสเอ็มเอส หรือเอ็มเอ็มเอส เป็นเครื่องมือสื่อสารกับเพื่อนที่อยู่ห่างไกลกันหมดแล้ว

ผมมีเพื่อนทางจดหมายครับ มีตั้งแต่สมัยปีหนึ่งที่อยู่หอพักมหา'ลัย ช่วงเวลาในการเขียน, ส่ง, รอ, ได้รับ, และเปิดอ่านจดหมายนั้น มันมีสเน่ห์เก๋ๆ อย่างน่าประหลาด เอาไว้สักวันถ้าพร้อม ผมจะมาเล่าเรื่องเพื่อนทางจดหมายอีกครั้ง ส่วนในวันนี้ ผมมีจดหมายอีกประเภทหนึ่งมาให้ดูกัน มันเป็นจดหมายเก่าๆ ที่ผมเขียนขึ้นในช่วงเว้นวรรคจากการทำงาน เพื่อมาอยู่บ้านดูฟุตบอลโลก (เมื่อสี่ปีก่อน) อย่างเต็มที่ เออ ว่าไปแล้วมันก็พอเหมาะพอเจาะเลยนะ ช่วงนี้ก็มีฟุตบอลโลกพอดีด้วย เอาเป็นว่าถ้าคุณได้อ่านแล้วเกิดนึกชอบ หรือคิดถึงมัน (สำหรับคนที่เคยอ่านแล้ว) ก็บอกกล่าวกันมานะ ไม่แน่ เราอาจได้มาเขียนจดหมายร่วมกันก็ได้.. ใครจะรู้

จดหมาย ฉบับที่ 1 / ฉบับที่ 2 / ฉบับที่ 3 / ฉบับที่ 4 / ฉบับที่ 5 / ฉบับที่ 6 / ฉบับที่ 7 / ฉบับที่ 8

รูปนี้ถ่ายเมื่อเวลา 8.30 น. ซึ่งเป็นบรรยากาศที่ผมไม่ค่อยได้สัมผัสบ่อยนัก ตอนแรกว่าจะหยิบผ้าเช็ดตัวแล้วตรงไปอาบน้ำทันที แต่พอเห็นเจ้าตูบ 3 ตัวนอนเรียงกันอาบแดดยามเช้าแบบนี้ เลยอดไม่ได้ที่จะต้องไปเอากล้องมาถ่ายรูปไว้.. คลิกที่นี่เพื่อชมรูปขนาดใหญ่ได้นะ

     ช่วงนี้พี่ชายของพวกเราดวงขึ้นมากๆ เล่นตีแตกลงทีละห้าบาท ก็ได้แบ่งกลับไปหลายสิบ เล่นจับฉลากเลือกทีมที่จะได้แชมป์ฟุตบอลโลก (มีติดปลายนวมกันเล็กน้อย) ก็จับได้บราซิลอีก และหลังจากเป็นภูเขาทองให้หมาเยี่ยวรดมาหลายปี พี่เราก็ได้เลื่อนตำแหน่งพุ่งปรี๊ดไปอยู่ในจุดสูงสุดโดยไม่ทันตั้งตัว นำมาซึ่งความดีอกดีใจของน้องๆ อย่างเสียมิได้ เอ้ย หาที่เปรียบมิได้

     พี่จะรู้ไหมว่าคนที่ถูกอำว่าพี่โดนไล่ออกสามคนนั้น คนนึงช็อกแดก คนนึงร้องไห้เตรียมหาที่ทำงานใหม่ และอีกคนที่ไม่เคยทำงานร่วมกับพี่เลย ถึงกับมือไม้สั่นทานข้าวไม่ลง

     ผม ผม ผม ไม่รู้ รู้ รู้ ว่าพี่ทำบุญมาด้วยเหล้ายี่ห้ออะไร แต่ที่รู้ก็คือน้อง น้อง น้อง ในออฟฟิศนี้รักพี่มาก มาก มาก (เพื่อไม่ให้ดูเว่อร์เกินไป ถ้าใครเห็นด้วยก็ช่วยลงชื่อในคอมเม้นต์ด้วยนะ) มากจริงๆ

     เนื่องในโอกาสที่อีกไม่กี่วันพี่ก็จะพาพวกเราไปเลี้ยงฉลองตำแหน่งใหม่แล้ว ผมก็ขออวยพรให้พี่มีความสุขกับการยืนอยู่บนขุนเขาอันยิ่งใหญ่ตรงนั้น ผมไม่รู้ว่าที่ตรงนั้นคือจุดที่พี่ฝันเอาไว้หรือเปล่า แต่พวกเรามั่นใจว่าอย่างไรเสียพี่ก็คงยืนอยู่ได้โดยไม่สะเทือนต่อแรงลมใดๆ และถ้าหากว่ามีใครฉีกหนังสือใส่หน้า เอ้ย เอ้ย เอ้ย ถ้าหากว่าที่สูงแห่งนั้นบางคราวมันก็หนาวเกินไป พวกเราก็อยากให้พี่มั่นใจว่ามีน้องๆ นั่งก่อกองไฟคุยกันเฮฮารออยู่ข้างล่าง และถ้ามีน้องบางคนจะเดินทางไปค้นหากองไฟหรือขุนเขาแห่งใหม่ในวันใดวันหนึ่ง ผมก็อยากให้พี่เข้าใจว่ามันจำเป็น

ด้วยความเคารพและหวังดีที่สุด